/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
De-volletjes-reizen.jouwweb.nl
Home » REISVERSLAGEN » USA 2013 » 2013-05 Page

12 apr

Page

     


Waar geweest en Wat gedaan?

Edmaiers Secret



Verslag

Toen we vanmorgen naar buiten keken zagen we weer een mooie blauwe lucht en de zon scheen al goed.
We hebben bij Subway een lekker broodje gegeten als ontbijt.
Daarna ging het richting de Houserock Valley Road.


We hebben onze planning vandaag wat gewijzigd.
We wilden een wandeling door de Buckskin Gulch gaan doen, maar omdat je zo lang of kort als je wilt door deze 34 km lange slotcanyon kan wandelen besloten we om eerst naar Edmaiers Secret te gaan.
Het trailhead voor Edmaiers Secret ligt ook aan de Houserock Valley Road.
We parkeerden de auto op de parkeerplaats van de Buckskin Gulch Trailhead.
Deze naam is misleidend omdat de parkeerplaats voor de wandeling naar de Buckskin Gulch niet daar, maar bij Wire Pass is.
Op de parkeerplaats staat een kastje waar je een envelop moet pakken.
Op de envelop vul je je gegevens in en in de envelop moet je $6 per persoon stoppen voor de permit om daar te mogen wandelen.
De (in)gevulde envelop moet je in een andere paal stoppen en de strook die aan de envelop zat moet je als bewijs van betaling op je dashboard leggen.
Nadat we dat gedaan hadden en we klaar waren voor de tocht zijn we op pad gegaan.
Deze keer konden we de vesten en jassen rustig in de auto laten liggen, want er was een prima wandeltemperatuur.
De wandeling naar Edmaiers Secret voerde ons door 3 valleien die omgeven waren door mooie rode rotsen.


De valleien lopen in elkaar over door 2 versmallingen waar de wash doorheen loopt.


Je kan de wash volgen om bij Edmaiers Secret te komen, maar het is een stuk makkelijker lopen en veel korter als je het pad volgt dat door andere wandelaars ontstaan is.
Wij volgden dus ook dat pad en schoten lekker op.
Het laatste stuk voor Edmaiers Secret raakten we het pad kwijt in de zandheuvels met diep en los zand, maar dankzij de coördinaten die we op de website ontdek-amerika.nl gevonden hadden, kwamen we toch op de goede plaats uit.
Bedankt Hanz en Henriëtte.
We zagen bij Edmaiers Secret welgeteld 1 plaats waar wat schaduw was en daar stond ook nog water in.
Omdat we dus toch in de volle zon moesten gaan zitten om even te pauzeren, zijn we toen ook maar pontifikaal boven op een heuvel gaan zitten vanwaar we een mooi uitzicht hadden op de omgeving.
Daar aten we wat crackers voor de lunch onder het genot van het uitzicht op Edmaiers Secret.
Dit uitzicht bestond uit roodbruine brainrocks.
Dit zijn rotsen die door de scherpe lijnen die erdoor lopen wat weg hebben van hersenen.
Na de pauze werd er weer driftig gefilmd en gefotografeerd en werden de rotsen beklauterd om nog meer mooie plekjes te vinden.


En toen sloeg het noodlot weer toe.
David hing zijn fotocamera om de nek en toen schoot aan 1 kant de riem los.
De camera viel en rolde over de rotsen.
Einde oefening. De camera werkt niet meer.
Balen als een stekker natuurlijk.
We zijn vlak daarna weer op weg gegaan naar de auto, maar de zin om de Buckskin Gulch nog te gaan doen zonder werkende camera had David niet meer.


We liepen weer terug over de zandheuvels en kwamen weer bij het pad uit.
We waren net op het pad toen 1 meter voor David zijn voeten een slang over het pad gleed.
Hij was ongeveer een halve meter lang en geel met zwart gekleurd. Geen idee wat voor slang dat was.
David heeft met mijn camera nog een foto kunnen maken, maar de slang was al in een hol verdwenen voor ik de videocamera te pakken had. We hebben op internet gezocht en denken dat dit een Glossy Snake of een Gopher Snake was. Beiden zijn niet giftig.


Een stuk verder schrokken we op van 2 vogels, het leken wel patrijzen, die vlak voor ons plots opvlogen uit de struiken.
Rond 15:45 uur waren we weer terug bij de auto en hadden we toch weer een kilometer of 8 in de benen zitten.
Buckskin Gulch werd voor vandaag van de lijst geschrapt.
We zijn weer terug gereden naar Page en hebben onderweg nog een paar caches gevonden.
In Page aangekomen zijn we eerst terug gegaan naar ons motel en hebben ons opgefrist en schone kleren aangetrokken.
Het eten bij de Blue Buddha was ons gisteren zo goed bevallen dat we daar vandaag weer heen zijn gegaan.
Ook vandaag smaakte het weer voortreffelijk.
Na het eten zijn we naar de Wallmart gegaan om o.a. onze voorraad drank (water en Mountain Dew) weer aan te vullen.
Hier vonden we ook de goede pepermuntjes die we tijdens wandelingen altijd meenemen.
vanmorgen had ik bij het tankstation andere mint snoepjes gekocht omdat ze ons merk niet hadden, maar die zijn inmiddels al in de prullenbak beland.
Die dingen smaakten zoals de wc-reinigers, die je in de pot hangt, ruiken.
Bweh, wat waren die dingen smerig.
Bij de foto afdeling van de Walmart hebben we gevraagd of er in de buurt een zaak was waar camera's gerepareerd werden.
Als antwoord kregen we dat de enige in de buurt in Kanab was. Dat is Terry dus. En die zien we pas weer tegen het eind van onze vakantie.
Rond 21:30 uur waren we weer terug in het motel.
 


Enkele feiten

Gereden: 88.1 Miles (141.0 km)

Het Weer: 20-25°C         


Overnachting

Welcome to the Super 8 Page

 

Super 8 Page/Lake Powell
649 South Lake Powell
Hwy 89 North, 1st Page Exit
Page, AZ 86040 US
Phone: 928-645-5858

 

 

 

 


Beoordeling

Standaard motelkamer met gratis Wifi. Goede internetverbinding. 

          


Maak een Gratis Website met JouwWeb