/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
De-volletjes-reizen.jouwweb.nl
Home » REISVERSLAGEN » USA 2011 » 2011-24 Supai

24 sep

Supai

     


VERSLAG

Omdat we gisteren vroeg in bed lagen werden we vanmorgen om 6:30 uur helemaal uitgerust en zonder spierpijn wakker.
We volgden ons ochtendritueel, checkten onze mail en gingen om 8:00 uur naar het cafe voor het ontbijt.
Wij waren voor de verandering eens een van de eersten.
Het ontbijt was niet echt veel bijzonders, maar het vulde de maag.
Tijdens het eten kwamen Kim & Jerry, het Koppel uit Tucson met hun vrienden Rose & Michael ook het café in en kwamen bij ons aan tafel zitten.
Het was heel gezellig en de tijd vloog voorbij.
Om 10:00 uur zijn we toch maar vetrokken uit het café en samen naar de lodge gewandeld om onze spullen voor de wandeling naar de watervallen te halen.
Met z’n 2en zijn we om 10:15 uur op weg gegaan.
Het eerste stuk was behoorlijk zanderig en liep erg moeilijk.
Na een dikke 2 km wandelen, kwamen we bij de 1e watervallen aan.
Sinds de overstroming in 2008 zijn de Navajo falls verdwenen en deze zijn toen ontstaan. Ze hebben nog steeds geen naam, maar ze zijn schitterend om te zien.
We blijven hier een tijdje en wachten tot de watervallen uit de schaduw gekomen zijn voor de foto’s.

Daarna gaan we verder naar de Havasu Falls.
Door de overstroming is nu nog maar 1 van de 2 watervallen overgebleven, maar deze is nog steeds heel mooi om te zien.
Onder de waterval is een groen-blauw meer waar veel mensen zich in het water vermaken. Het is dan ook lastig om de waterval zonder mensen erop te kunnen fotograferen. En door het gezellige ontbijt zijn we eigenlijk te laat voor het goede licht en is de waterval half in de schaduw.

We besluiten om eerst door te lopen naar Mooney Falls en op de terugweg bij de Havasu Falls naar beneden te gaan.
Mooney Falls ligt ongeveer 5 km van Supai vandaan en op weg daarheen lopen we langs de campground.
Deze is groter dan ik verwacht had en stond behoorlijk vol.
Onderweg kwamen we nog diverse mensen tegen die we gisteren bij de afdaling ook al gezien hadden.
Bij Mooney Falls aangekomen hebben we eerst wat gegeten voordat we naar beneden wilden gaan. We zaten bij een jonge vrouw uit Ogden die op haar man wachtte die al naar beneden was gegaan, en hebben een tijdje met haar zitten praten.
Het pad omlaag naar de Mooney Falls is erg lastig over de travertine rotsen.
Nadat we een stuk afgedaald waren zagen we niet meer duidelijk hoe het pad liep.
Er was wel een diep gat in de rotsen waar je makkelijk in kon vallen.
We waren nog aan het kijken hoe het pad nu verder liep toen opeens 2 personen uit dat gat te voorschijn kwamen. Bleek dat je door dat gat moest en met behulp van kettingen moest afdalen. Dat zag ik niet zitten en een van de personen die net naar boven was gekomen zei dat het erg gevaarlijk en glad was.
We besloten om daar te stoppen en om te keren.
We maakten nog wat foto’s en klommen weer naar boven.

Boven rookten we eerst een sigaret en de man van de vrouw uit Salt Lake City kwam bij ons staan. Hij vertelde dat hij van Nederlandse afkomst was en Tyler de Hulst heette.
We hebben met hem ook nog een tijdje zitten kletsen en gingen weer terug richting Havasu Falls.
David was op de heenweg een fles water verloren en we hadden nog maar 1,5 volle fles over voor de terugweg, terwijl deze bergop ging.
Gelukkig was bij de camping een kraan waar drinkwater uit kwam en konden we daar onze lege flessen vullen.
Bij Havasu Falls zijn we naar beneden gegaan waar de waterval nu helemaal in de schaduw lag, en met veel geduld hebben we toch wat foto’s kunnen maken waar geen mensen opstaan.

De terugweg naar de lodge viel zwaarder dan de heenweg omdat deze bergop ging en ik door de warmte en de transpiratie een brandende uitslag in de lies had gekregen die was ontstaan door het schuren van de natte stof tegen de huid.
Dat is geen prettig gevoel om 5 km mee te lopen.
Desondanks is het toch gelukt en zijn we eerst nog even naar de general store gegaan om wat kouds te drinken en 2 T-shirts te kopen.
Daarna terug naar de lodge en nadat we ons opgefrist hadden is David weer cheeseburgers en friet gaan halen.
Het duurde “maar” 1 uur eer hij met het eten terug was.
Na het eten waren we te moe om aan de foto’s of het verslag te beginnen en om 20:30 uur lagen we al in bed.


Enkele feiten

Gereden:  0 Miles (0 km)

Het Weer: 38°C     


Motel

 

Havasupai Lodge
P.O.Box 159
Supai, AZ 86435
Tel 1-928-448-2111 or
1-928-448-2201  
htlodge0@havasupai-nsn.gov

   

 

 


Motel Beoordeling

Basic. Grote, schone kamer met meer dan voldoende handdoeken. Geen TV, telefoon, koelkast, magnetron, maar wel hele snelle gratis Wifi.

Picknicktafels in de patio.