/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
De-volletjes-reizen.jouwweb.nl
Home » REISVERSLAGEN » USA 2011 » 2011-19 Kayenta - Page

19 sep

Kayenta - Page

     



VERSLAG

Vannacht hebben we heerlijk geslapen.
Geen last van luidruchtige buren gelukkig.
We zijn gaan ontbijten bij The Blue Coffeepot. Hier hebben we al eens eerder ontbeten en het smaakte nu ook weer goed.
Vandaag staat de Blue Canyon op het programma.
Omdat we 2 jaar geleden voor een wash gestrand waren toen we vanaf het noorden daarheen redden wilden we dat dit jaar voorkomen en zijn we via Tuba City naar de zuidelijke toegangsweg naar de Blue Canyon gereden.
De weg viel reuze mee op een enkel zanderig stukje en een modderig stuk na.
De wash die we nu door moesten was wel een beetje modderig, maar daar kwamen we goed doorheen.
We konden nu tot in de Blue Canyon rijden.
Daar troffen we een Navajo gezin die vroegen of David ook een Navajo was.
Ze vroegen hoe we op die plek terecht waren gekomen en vonden het goed dat we daar rondkeken zolang we respect voor de omgeving hadden en niet op de rotsen klommen.
Zij vertrokken en wij konden in alle rust de rood-witte hoodoos bewonderen, filmen en fotograferen.
Vandaag geen donkere wolken aan de hemel zoals bij ons vorige bezoek, maar een strakblauwe lucht met hier en daar een mooie witte wolk. Het was 30C vandaag.
Er waren best veel hoodoos waarvan de kop door erosie was afgebroken.

Bij de rotsformatie die bekend staat als “the Five Padres” waren nog maar 2 van de 5 rode koppen aanwezig.

Dit toont de vergankelijkheid van deze schoonheid.
Hoe lang kunnen we nog genieten van plaatsen als deze wanneer de destructie zo snel gaat?

We zijn langs de hele canyonwand gereden met regelmatige fotostops en om 16:30 uur zijn we weer via dezelfde weg teruggereden naar de UT264.
We wilden nog even een fotostop maken bij de Coalmine Canyon, maar hebben de verkeerde afslag genomen.
Hierdoor kwamen we niet bij de picknickplaats uit, maar een stukje zuidelijker.
Hier hadden we echter ook een mooi uitzicht op een deel van de canyon.

We besloten dat het genoeg was geweest voor vandaag, want we moesten nog ongeveer 90 miles rijden naar Page.

Het was donker tegen de tijd dat we Page bereikten, dus geen caches vandaag.
Op de hele weg die we vandaag gereden hadden waren namelijk geen caches verstopt.
Nadat we in ons motel hadden ingecheckt hebben we meteen even gekeken of we een bericht hadden gekregen van Marianne Spieker. Marianne kennen we van het Alles Amerika forum en de USA4ALL discussiegroep.
Zij en haar zus zijn ook vandaag in Page aangekomen en we hadden inderdaad een berichtje van haar waarin ze schreef dat ze naar de Dam Bar & Grill gingen.
Wij hebben ons een beetje opgefrist en zijn ook naar de Dam Bar & Grill gereden.
Daar troffen we Marianne en Elisabeth die nog aan het wachten waren op een tafel.
De reservering voor de tafel werd veranderd van 2 naar 4 personen en al kletsend wachtten we af tot we aan tafel konden gaan.
De tijd vloog om met wederzijdse vakantieverhalen.

 
We hebben goed gegeten en het was heel gezellig.
Toen we bijna naar buiten werden gekeken zijn we opgestapt.
Na een hartelijk afscheid zijn we teruggekeerd naar onze kamer en zijn de verslagen weer bijgewerkt.


Enkele feiten

Gereden:  256 Miles (410 km)

Getankt: Fina in Kayenta $3.779 /Gallon, 13.605 Gallon getankt.

Het Weer: 30°C   


Motel

Welcome to the Super 8 Page

 

Super 8 Page/Lake Powell
649 South Lake Powell
Hwy 89 North, 1st Page Exit
Page, AZ 86040 US
Phone: 928-645-5858

 

 

 

 


Motel Beoordeling

Goed motel. Schone, grote kamer.