/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
De-volletjes-reizen.jouwweb.nl
Home » REISVERSLAGEN » USA 2007 » 2007-23 Page - Kanab

23 Sep

Page - Kanab

     

De regen was eindelijk gestopt en de lucht was blauw toen we vanmorgen opstonden.
We ontbeten zoals gewoonlijk weer bij Denny’s en gingen daarna nog even naar de Wal-Mart om onze watervoorraad aan te vullen.
We hebben meteen onze CD-collectie daar aangevuld.
Om 11 uur verlieten we Page via de Glen Canyon Dam over de US-89 en reden nog even naar een strand aan Lake Powell.
 
 
We stopten daar bij de kampeerplaats en zagen daar dat kamperen geen kreperen hoeft te zijn.
 
 
We ruilden Arizona weer in voor Utah.
Vorig jaar hebben we de Smokey Mountain Road gereden waar we in de buurt van Big Water een mooie hoodoo zagen.
We waren niet tevreden met de foto’s daarvan en wilden die hoodoo nu opnieuw vastleggen.
Bij Big Water namen we de afslag naar de Smokey Mountain Road en na eerst een verkeerde richting te hebben ingeslagen, vonden we de goede weg.
We kwamen echter niet ver. Vrij vooraan moesten we door een wash rijden.
Normaal is dit een eitje, maar vandaag, door de regen van gisteren, stroomde er behoorlijk veel water door die wash. Dat was een mission impossible. Daar kwamen we niet doorheen, dus die hoodoo moet maar wachten tot ons volgende bezoek.
We vervolgden onze weg via de US-89.
We waren van plan om de Sidestep Canyon te bezichtigen.
Om daar te komen heb je een auto nodig met high clearence.
Onze nep-SUV heeft dat niet. Hij staat nauwelijks hoger op de wielen dan een normale personenwagen. De Sidestep Canyon moet dus ook maar even op ons wachten.
In plaats daarvan zijn we naar de Toadstool Hoodoos gegaan.
Komende vanuit Page ligt tussen mileagepost 19 en 20 aan de noordzijde van de weg een parkeerplaats waar we de wagen neerzetten.
Er stonden al een paar auto’s.
We schreven ons in bij de registrationbox en gingen door de opening in het hek.
Volgens de routebeschrijving moesten we de wash voor ca 1 km volgen eer we de Toadstool hoodoo zouden zien.
Het was een mooie hike naar het gebied waar de hoodoos staan.
Na een wandeling van een half uur, waarbij we regelmatig de wash overstaken om de lussen af te korten, kwamen we bij de Toadstool aan.
Een tamelijk grote hoodoo. Niet te missen.
Het lijkt wel of hij tenen heeft.
 
 
Achter de Toadstool stonden ook nog een aantal hoodoos in verschillende kleuren.
Hier werden ook de nodige plaatjes geschoten.
 
 
 
Daarna liepen we via de rode rotsen langs een canyon naar een tweede groep hoodoos een stuk verderop.
Ook dit was leuk wandelen over die rotsen.
Aan de andere kant van de canyon waren de wanden van witte en rode klei.
 
 
We kwamen uit aan de rand van een klif en zagen in de verte de US-89 liggen.
Achter ons was een natuurlijk amfitheater waarin een groep hoodoos stond.
Weer in andere kleuren als de eerste groep.
Echt de moeite waard.
 
 
 
 
 
We wilden de terugweg via de witte klei heuvels aan de andere kant van de canyon nemen.
We liepen en klauterden over de grillige heuvels, maar kwamen telkens bij doodlopende paden of steil aflopende heuvels uit.
Dus weer terug geklauterd en geprobeerd om via de canyon terug te lopen.
 
 
We kwamen bij een plek die wat dieper lag en waar een poel water instond.
Ik ben naar beneden geklommen en langs de poel om te ontdekken dat achter de bocht nog een lagergelegen stuk was dat helemaal gevuld was met water.
Dat was dus natte voeten krijgen of teruglopen.
Ik ben maar weer omhoog geklauterd en we zijn weer via dezelfde kant van de canyon waarlangs we gekomen zijn, teruggewandeld.
Het was wel leuk dat geklauter.
We hebben zo’n 3 uur daar doorgebracht.
 
 
Nu en dan kwamen we wat mensen tegen, maar bij de hoodoos hadden we het rijk alleen.
Nadat we de kistjes weer uitgetrokken hadden en de andere stappers weer aangedaan hadden zijn we over dezelfde weg naar Kanab gereden.
Onderweg zagen we op het laatste moment nog een condor langs de weg zitten die zich tegoed deed aan een of ander doodgereden dier.
Net op een plek waar we niet konden stoppen.
Vandaag zijn we weer een uur kwijtgeraakt toen we Utah inreden.
Het was net 19 uur geweest in Utah-tijd toen we in Kanab bij het Super 8 motel aankwamen.
Hier hebben we eindelijk weer een goede internetverbinding.
In onze kamer hebben we naar Terry gebeld om een tijd af te spreken voor onze tour met hem morgen.
We zijn een pizza gaan eten bij Grandma Tina’s Cafe.
De rest van de avond ben ik zoet geweest met het uploaden van de foto’s van de afgelopen week.
 
 
Super 8 Motel - Kanab
70 South 200 West
Kanab, UT 84741
(001) 435-644-5500
 
 
 
 
Het weer vandaag
  22C
 
Geplande afstand
119 km
74 miles
Vandaag gereden
146 km
91 miles
Totaal gereden
5270 km
3294 miles