/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
De-volletjes-reizen.jouwweb.nl
Home » REISVERSLAGEN » USA 2007 » 2007-21 Flagstaff - Page

21 Sep

Flagstaff - Page

     

Gisteravond hoorden we in onze kamer een luid, constant gebrom van de ruimte ernaast.
Ik heb dit verteld bij de lobby, waar ze zeiden dat, dat vlug zou stoppen.
Nou, om 1:30 uur heb ik het nog gehoord.
Deze morgen heb ik daarover een klacht ingediend tijdens het uitchecken en kreeg 20% van de kamerhuur terug.
David had ondertussen buiten een Nederlander getroffen waarmee hij aan de praat was geraakt. Den eersten Ollander deze vakantie, buiten ons bezoek bij Loek.
Bleek dat hij een winkel heeft in Valkenburg.
Na een tijdje gekletst te hebben vertrokken we bij het motel om te gaan ontbijten.
Na 2 dagen onthouding kon David vandaag weer aanvallen op de Grand Slam Slugger van Denny’s.
Na het ontbijt en het tanken verlieten we Flagstaff en reden via de US-89 naar het noorden.
Zoals iedere keer als we deze weg rijden, maakten we een pitstop bij de Tradingpost in Cameron. We hebben de Navajo indianen weer goed gesteund.
Je kunt merken dat het weekend is. Het was er behoorlijk druk.
We reden weer verder en stopten nog even bij Chief Yellowhorse. Langs de US-89 staan overal kraampjes waar de Navajo’s hun spullen verkopen. Chief Yellowhorse staat bij een van die kraampjes.
Vorig jaar vond David daar nog een mooie gesp, maar dit jaar was er niks bijzonders te koop.
We zetten onze weg voort en sloegen af op de US-160 tot Tuba City.
Daar sloegen we weer af naar het zuiden op de SR-264 op weg naar de Coal Mine Canyon.
Vanaf de afslag reden we 14,5 mile.
Vlak voor een windmolen links van de weg, sloegen we linksaf een ongemarkeerde onverharde weg in.
Op deze weg namen we de 2e afslag naar rechts, reden rechtdoor bij de volgende kruising waarbij de windmolen rechts van ons lag en zagen na een kort stukje verder rijden, de canyon voor ons opdoemen.
 
 
Rechts van de canyonrand lag een picknickplaats waar we de wagen parkeerden.
Het uitzicht op de canyon was magnefiek.
 
 
Marian bedankt voor de tip!
In een boek had ik de beschrijving van deze route en een wandeling in de canyon gevonden.
Maar hoe we ook zochten, we vonden het begin van de wandeling niet.
We moesten via een geleidelijke helling naar rode heuvels lopen.
Naast de witte en zwarte waren er ook verschillende rode heuvels te zien.
 
 
We hebben ze allemaal uitgeprobeerd, maar vonden geen veilige weg naar beneden.
Desondanks hebben we ons goed geamuseerd met het wandelen langs de canyonrand en het proberen om zo ver mogelijk de canyon in te gaan.
 
 
Hoe we ook liepen, iedere keer kwamen we weer bij steil omlaag gaande rotswanden uit.
Maar wat een uitzichten. Prachtig.
 
 
 
 
Na 2 uur wandelen en klauteren zonder een mens tegen te komen gingen we terug naar de auto. Onderweg zagen we dat wij niet de enigen waren die dit unieke stukje natuur hadden gevonden. We kwamen een man tegen en op de parkeerplaats stond nog een auto, waarvan we de eigenaren nergens konden bespeuren.
We verwisselden onze hikingboots weer voor het dagelijkse schoeisel en reden weer terug naar de US-89.
In Tuba City werd nog een plaspauze ingelast waarna het zonder verder oponthoud verder ging naar Page. Deze weg blijft ons ook boeien. Mooie route langs en door de bergen.
 
 
Om 18:15 uur waren we bij de Travelodge in Page.
Gelukkig hadden we al een kamer voor 2 nachten gereserveerd.
Bij de balie hoorden we toevallig dat dit weekend in Page alle motels en hotels volgeboekt zijn. Onderweg zagen we dat dit weekend het Fall Festival in Page is.
Nadat we alles in de kamer hadden gebracht (waar we trouwens alweer geen internet hebben) zijn we naar Ken’s Old West restaurant gewandeld.
Daar waren we precies op tijd.
Om 18:45 uur zaten we aan een tafel met goed uitzicht op het podium en om 19:00 uur begon een bandje te spelen.
Heel western allemaal. Was wel gezellig en de kreeft met filet mignon was ook uit de kunst.
 
 
We zaten daar in een internationaal gezelschap.
We werden omringd door Nederlanders, Duitsers, Belgen, Amerikanen en een buslading Japanners.
De Japanners gingen helemaal uit hun dak toen de band Rawhide speelden.
Die hadden zeker allemaal naar de Blues Brothers gekeken.
 
 
 
Travelodge
207 North Lake Powell Blvd 89 Loop and Lake Powell Blvd
Page, AZ 86040
(001) 928-645-9552
 
 
 
Het weer vandaag
  30C
 
Geplande afstand
320 km
200 miles
Vandaag gereden
304 km
190 miles
Totaal gereden
5109 km
3193 miles