/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
De-volletjes-reizen.jouwweb.nl
Home » REISVERSLAGEN » USA 2006 » 2006-14 Moab

15 Sep

Moab

    

Afgelopen nacht heeft het flink geonweerd.
Vanmorgen was het weer zwaar bewolkt en het regende af en toe.
We zijn wat later opgestaan en zijn op ons gemak gaan ontbijten bij Denny’s.
Het weer klaarde een beetje op en rond 11 uur reden we toch maar naar het Canyonlands N.P.  Bij het visitorcenter hebben we geïnformeerd naar de toestand van de Shäfertrail.
We hadden geluk. De trail was open en in goede staat.
De Schäfertrail is een onverharde weg die aan het begin in scherpe bochten van de rand van de canyon langs de rotswanden omlaag leidt.

 

De weg was behoorlijk hobbelig en sommige stukken waren echt eng.
Tijdens de afdaling hadden wij wat spannende momenten.
Op een gegeven moment dacht David dat hij door de remmen ging.
Ze reageerden vreemd en maakten een raar geluid.
Dus meteen de handrem aangetrokken. Die werkte gelukkig goed.
Bleek dat toch alles in orde was. Het kwam door het ABS-systeem, dat zijn we niet gewend. Toch waren we blij toen we heelhuids onder aankwamen.

We reden verder en kwamen bij de splitsing van de Shäfertrail en de White Rim trail.
We volgden eerst een stuk van de White Rim trail.
Na 4 mile over de White Rim trail gereden te hebben kwamen we bij de Musselman Arch aan. Nauwelijks waren we daar toen het weer hard begon te regenen.
We zijn snel naar de auto teruggelopen. We bleven wachten tot de regen minder werd.
Na een kwartier reden draaiden wij om, om terug te gaan naar de Shäfertrail.
Nauwelijks waren we op weg toen de regen overging in hagel.
Gelukkig duurde de hagel niet lang en reden wij weer weg van het onweer.
Terug bij de splitsing zijn we verder gegaan via de Shäfertrail.
Via de trail kwamen we langs de basins van de Potash fabriek.
Onderweg hadden we nog mooi uitzicht op de Colorado River.

Na de Potash fabriek was de weg geasfalteerd.
We hebben er 4 uur over gedaan om de Shäfertrail te rijden.
Om 16:30 uur kwamen we weer op de 191 aan.
We zijn meteen doorgereden naar het Arches N.P.
De lucht was weer opengetrokken, dus wilden we de hike naar Delicate Arch maken.
We zijn even gestopt bij het visitorcenter en onderweg hebben we nog een fotostop gemaakt bij Balanced Rock. Om 17:15 uur begonnen we aan de hike.
Het was een pittige wandeling naar boven met een hoogteverschil van 150 meter.
Om 18 uur waren we boven. De Arch was mooi om te zien van zo dichtbij.

 

Je waaide bijna uit je schoenen daarboven, dus hebben we een veilig plekje tussen 2 rotsen uitgezocht. We zijn zo'n 10 minuten boven gebleven en zijn toen aan de terugtocht begonnen. We wilden niet in het donker daar naar beneden en bovendien hadden we om 19 uur een reservering in het restaurant.
Om 18:50 uur waren we weer bij de auto en moesten we weer het park uitrijden.
We kwamen pas om 19:30 uur bij het restaurant, de Desert Bistro, aan waar we gelukkig toch nog een tafel kregen. Het is een exclusief restaurant. David had de eend en ik had hert. Leuk om een keer te doen, maar niet iedere dag.
Rond 21 uur waren we moe, maar tevreden met een mooie dag, weer terug in ons motel.

         

Maak een Gratis Website met JouwWeb